Η Καθαρά Δευτέρα είναι απαρχή μιας σημαντικότατης περιόδου για
την Ορθόδοξη Εκκλησία, τη Σαρακοστή, δηλαδή την προετοιμασία για το
Πάσχα που συνδυάζεται με νηστεία τροφών και παθών.
Έτσι η πρώτη βδομάδα
της Σαρακοστής ονομάζεται Καθαρά Εβδομάδα και δίνει το χρόνο στο πιστό
να εξαγνιστεί και να καθαριστεί και να προετοιμαστεί.
Έτσι ο πιστός τη
Καθαρά Δευτέρα τρέφεται με λαγάνα για να θυμάται τη βοήθεια που
προσέφερε ο Θεός στους Ισραηλίτες με τα “άζυμα” και τους οδήγησε στη
Έξοδο από την Αίγυπτο.
Η παρασκευή της είναι ίδια με τα άζυμα (δηλαδή χωρίς προζύμι) και με
αυτό τον τρόπο αρχίζει η νηστεία των τροφών. Στις εσωτερικές σελίδες του site μας θα βρείτε συνταγή για να την παρασκευάσετε σπίτι σας.
Χαλβάς
Ο συνηθισμένος χαλβάς στη μορφή που τον συναντάμε σε όλα τα Βαλκάνια
και την Τουρκία είναι ένα απλό γλυκό.
![Kαθαρά Δευτέρα με λαγάνα, ταραμά και χαλβά... Γιατί; Λάγκα](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheCRo6x80ugLXHpspf3T-Rre_DcWeX0IbzNBLqS-Payg6Xy6PktoXk0bQ1m0gGbgwJL2Ew_QdaZ7l4WmEX3VlEcMfnBeZEDqVjABZA0GPJ0MKf8j3zhv7JbjHameSDVP4WLfM-Mmst4cg5/s400/xalvas_lagka.jpg)
προϋποθέτει ψήσιμο σιμιγδαλιού, στο οποίο κατόπιν δίνουν σφαιρικό σχήμα
και το ζαχαρώνουν είτε με μέλι είτε με “πετιμέζι” σιρόπι από μούστο
σταφυλιού.
Για τους Έλληνες ο χαλβάς αποτελεί ένα από τα σαρακοστιανά
γλυκά τους και ιδίως η παραλλαγή που φτιάχνεται με ταχίνι και πωλείται
σε μορφή κυλίνδρου η παραλληλεπιπέδου. Το είδος αυτό του χαλβά
ονομάζεται Μακεδονικός Χαλβάς.
Πωλείται με το βάρος του και κυκλοφορεί στο εμπόριο σκέτος, με
σοκολάτα ή με καρύδια. Στους Έλληνες αρέσει να τρώνε το Μακεδονικό Χαλβά
με χυμό λεμονιού και κανέλα, και τον οποίο συνοδεύουν συχνά με ένα
δροσερό ποτήρι ρετσίνα. Ωστόσο, υπάρχουν τουλάχιστον πέντε ή έξι
παραλλαγές του χαλβά στην Ελλάδα.
Παρά το γεγονός ότι ο χαλβάς συναντάται σε ολόκληρη την Ελλάδα,
φαίνεται ότι το έθιμο και ίσως η καταγωγή του χαλβά είναι τουρκικά.
Ταραμάς
Ταραμάς είναι η λέξη που χρησιμοποιούν οι Έλληνες αναφερόμενοι στους
κόκκους από ερυθρό χαβιάρι (αυγά) που βγαίνει από τον μπακαλιάρο ή τον
κυπρίνο και το οποίο -όπως και τα ξαδέλφια του, το μαύρο χαβιάρι και το
αυγοτάραχο του τόνου – θεωρείται ένα από τα εκλεκτότερα είδη
αυγοτάραχου.
![Kαθαρά Δευτέρα με λαγάνα, ταραμά και χαλβά... Γιατί; Λάγκα](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9wVrry6r8BPGH6hyrre3_jUrR9-gUn7I3PGxMAV-a7IlTfRTPF9fiXzjzZkHNUBY5qoYRYVi6lfRzDGg4GqkGmn2cEUjU-CIwpsU-Z8Xb6uDSIYoHn_-on9061_4wbJYaTkGexsShTJ_K/s400/taramas-lagka.jpg)
βαθύ ρόδινο χρώμα. Ο λευκός ταραμάς θεωρείται ποιοτικά ανώτερος.
Ο ροδόχρους έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή του στην αγορά στη
δεκαετία του 1950, κυρίως λόγω ενός εμπορικού τεχνάσματος , καθώς οι
παραγωγοί πίστευαν, κατά κάποιο τρόπο, ότι ένα έδεσμα με χρώμα ήταν πιο
ελκυστικό από τα άγευστα λευκά παρασκευάσματα.
Με λίγα λόγια, άρχισαν να προσθέτουν χρωστικές ουσίες. Η επιτυχία θα
πρέπει να ήταν αστραπιαία αφού, έκτοτε, ο ροδόχρους είναι και ο πιο
κοινός ταραμάς.
Δύο είναι οι βασικές παραδοσιακές συνταγές με ταραμά.
Η πιο γνωστή
είναι η ταραμοσαλάτα. Το πλούσιο αυτό άλειμμα θεωρείται το άλφα και το
ωμέγα στο τραπέζι της Σαρακοστής. Ουσιαστικά, η ταραμοσαλάτα είναι ένα
κρεμώδες, πολτοποιημένο άλειμμα από αυγοτάραχο που έχουμε χτυπήσει (κατά
προτίμηση στο γουδί) με βρασμένες και ξεφλουδισμένες πατάτες ή ψωμί.
Προσθέτουμε, εν συνεχεία, εναλλάξ στο μείγμα ελαιόλαδο και χυμό
λεμονιού, αναλόγως με την απαιτούμενη δοσολογία. Συνήθως, η ταραμοσαλάτα
που γίνεται με πατάτα είναι πιο κρεμώδης αλλά οι σκληροπυρηνικοί της
παράδοσης επιμένουν ότι η μόνη αποδεκτή βάση είναι το ψωμί.
0 Σχόλια